Birçok şeyin bağımlılığı olur da film ve dizinin de bağımlılığı olmaz mı?
Nispeten geç tanıştım Netflix ile. Arkadaşlarım, özellikle de benden daha genç olanlar aralarında Netflix’i konuşuyor, izledikleri dizilerden ve filmlerden bahsediyorlardı sık sık. Ben de sessizce onları dinliyor, doğrusunu söylemem gerekirse neyin ne olduğunu da pek merak etmiyordum.
Çok umurum olan bir şey değildi yani!
* * *
2020’nin Mart ayının başında bir trafik kazası geçirdim ve yaklaşık altı ay sırt üstü yatmak zorunda kaldım. Hastaneden çıkıp eve geldiğim hafta Covid19 pandemisi ve eve kapanma dönemi başladı.
Sırt üstü yatmaktan başka bir şey yapamadığım için günüm, kitap, dergi, iPad ve televizyon dörtlüsünün arasında dönüp duruyordu.
Kitap, dergi, iPad üçlüsü tamamdı ama televizyon çekilir gibi değildi! Geceleri, çoğunluğu izleyiciye aptal muamelesi yapan, iç karartan haber ve tartışma programları ile doluydu. Gündüz saatlerinde ise hemen tüm kanallar malum kadın programlarının işgali altındaydı.
* * *
İşte tam o günlerde, “Netflix ile tanışma vakti geldi galiba,” deyip abone oldum.
Bazılarını hiç merak etmediğim, bazılarını fırsat bulamadığımdan; bazılarını da olur olmaz her yerde ve çok fazla konuşulup geyik muhabbetlerine malzeme olduğu için mesafeli durmam nedeniyle izleyemediğim dizi ve filmler de dâhil olmak üzere çok güzel diziler ve filmler izlemeye başladım.
Öyle ki, birkaç saatlik uyku ve yemek molaları dışında aralıksız ekran başındaydım çoğu zaman.
Kitap, epey azalmış olsa da iyi kötü devam ediyordu ama dergilerin pabucu çoktan dama atılmıştı. iPad’i de terk ederdim fakat sosyal medyaya dua etsin!..
Hatta bunlara televizyonu da ekleyebilirim. Artık televizyon yayınlarını da izlemiyordum!
* * *
O günlerde Instagram ya da YouTube’ta bir psikoloğun paylaşımına denk geldim. Dijital bağımlılığı anlatıyordu.
Tablette, bilgisayarda sürekli oyun oynayan çocuklar; internetten film, maç izleyen, gününün büyük bölümünü sosyal medya geçiren büyükler…
Hani çoğu zaman bağımlılar bağımlı olduklarını kabul etmezler ya… Sigara içen, “Yemeklerden sonra kahveyle bir tane… İçki içerken belki birkaç tane…” diye kendilerini savunurlar ama gün içinde iş yerinin balkonundan içeri giremezler ya da uçaktan iner inmez havaalanının sigara içilen bölümüne koşarlar…
İçki içenler, “Haftada bir iki gün arkadaşlarla…” diye konuşmaya başlarlar ama herkes bilir ki düzenli olarak evde ya da dışarıda bir şekilde bira, viski, rakı veya başka bir içkiyi mutlaka içerler; içemedikleri zaman farkında olarak ya da olmayarak yoksunluğunu yaşarlar…
* * *
Telaşla, “Benim Netflix’teki film ve dizi izleme maceram da bağımlılığa mı dönüştü acaba?” diye düşünmeye başladım bir anda!
Sonra, diğer bazı bağımlılar gibi, “Yok canım!.. Ben aslında şöyle… Yok böyle… Aslında ben…” gibi cümleler kurarak kendimi savunur bir durumda bulduğumu fark ettim ve “Galiba bağımlıyım ya da bağımlı olma yolundayım,” dedim kendi kendime.
Bu durum kafamı fazlasıyla meşgul etmeye başlamıştı.
Bir psikolog arkadaşımı aradım ve durumumu anlattım, merakla “Ben bağımlı mı oldum?” diye sordum. Arkadaşım, “Dur ben sana birkaç soru hazırlayıp göndereyim, o soruları cevapla. Verdiğin cevaplara göre üzerinde konuşuruz.” dedi.
* * *
Ertesi gün sorular gelmişti:
- Kısa sürede birden fazla bölümü veya sezonu aralıksız izleme isteğin var mı?
- İzlemeyi bırakmakta güçlük çekiyor, “Bir bölüm daha,” diyerek sürekli devam etmek istiyor musun?
- Dizi ve film izlemeye ayırdığın süre giderek artıyor mu?
- Günlük işlerin dizi ve filmler yüzünden aksıyor mu?
- Yorgunluk veya uykusuzluk pahasına, dizi ve film izlemeye devam ediyor musun?
- Dizi ya da film izleyemediğinde huzursuzluk, gerginlik veya sinirlilik hissediyor musun?
- Sosyal ilişkilerinde azalma, arkadaş ve ailenle daha az vakit geçirme gibi bir durum yaşıyor musun?
- Dizi ve filmlerle ilgili düşüncelerin gün boyu zihnini meşgul ediyor mu?
- Gizlice veya başkalarından saklayarak dizi ve film izlediğin oluyor mu?
- Dizi ya da film izlemeyi azaltmaya yönelik girişimlerin var mı, bu girişimlerinde başarılı mı başarısız mı oluyorsun?
* * *
Soruların hepsini titizlikle okudum, samimiyetle cevap vermeye çalıştım ve cevapları arkadaşıma gönderdim.
Arkadaşım beni mutlu eden bir açıklamayla döndü, “Geçirdiğin kaza sonrası yataktan kalkamıyor olman ve pandeminin getirdiği olumsuzluklar nedeniyle bu durumları yaşamanı normal buluyorum,” dedi, kendimi bağımlı olarak görmememi söyledi ve bir de uyarı eklemeyi ihmal etmedi:
“Senin yaşadığın sağlık sorununu ve tüm dünyanın yaşadığı pandemi dönemini atlattıktan sonra da Netflix maceran devam ederse, kendini yeniden gözden geçirmende fayda var.”
* * *
Temmuz sonu gibi sağlığıma kavuştum çok şükür ve birkaç yıl sonra da pandemi bitti; ardından, pandemi ve benim trafik kazası ile başlayan Netflix dönemi de son buldu. Daha doğrusu “Aaa… Şu film güzele benziyor…” deyip izlediğim filmler ve zevkine güvendiğim arkadaşlarımın tavsiyesi ile başladığım dizilerle sınırlı bir düzene oturdu.
* * *
Bu arada… Psikolog arkadaşımın benim bağımlı olup olmadığımı test etmek için hazırladığı soruları sakladım. O soruları artık başka alışkanlıklarımı ya da yakınlarımın alışkanlıklarını test etmek için kullanıyorum.
Herhangi bir bağımlılığım yok, bundan eminim ama… Kendimi alaylı bir psikolog gibi hissediyor, bu bağımlılık mevzuları açıldığında hemen bu soruları çıkarıp arkadaşlarıma soruyorum ve onların durumuna teşhis koymaya çalışıyorum. ;)))
.